شهر گوری گرجستان

شهر گوری توسط داویت چهارم (داویت آغماشانبلی) یکی از حاکمان قدیمی گرجستان در زمینی به مساحت 800 هکتار و در فاصله 75 کیلومتری غرب تفلیس بنا نهاده شد،این شهر پس از افتتاح را آهن تفلیس - پوتی اهمیت زیادی پیدا کرد،در ضمن این شهر زادگاه استالین می باشد.شهر گوری از نظر اقتصادی اهمیت زیادی را برای گرجستان دارد زیرا یکی از مراکز اصلی تولید میوه،تولید انواع نوشیدنی،انواع کنسرو و کنپوت می باشد.از مهم ترین  دلایل اهمیت شهر گوری برای توریست ها و گردشگران تور گرجستان و دایر شدن تور شهر گوری گرجستان، زادگاه و موزه “جوزف استالین” رهبر و سیاستمدار معروف دوران کمونیستی اتحاد جماهیر شوروی سابق است.صومعه سیونی هم یکی دیگر از آثار بسیار معروف معماری قرن هفتم میلادی گرجستان است که در نزدیکی شهر گوری قرار دارد.در این معبد نقاشی‌های دیواری که به قرن دهم میلادی تعلق دارد، بسیار معروف است.

شهر گوری گرجستان

باتومی

در جنوب غربی گرجستان و در ساحل دریای سیاه شهر باتومی واقع شده است که از طریق بندر این شهر ارتباطات تجاری و مسافرتی خود را با قاره اروپا انجام می دهد،یکی از شهرهایی که در فصل تابستان در گرجستان مورد توجه فراوان گردشگران تور گرجستان قرتر می گیرد شهر باتومی است که نماد آن دلفین است،شهر باتومی مرکز استان آجار می باشد.به دلیل مورد توجه قرار گرفتن مسافران تور باتومی در فصل تابستان رونق کسب و کار در این منطقه بالا می رود.باطوم در دوره هخامنشیان،از متصرفات پادشاه هخامنش شمرده می شد.این شهر در محل بندرگاه قدیمی رومی باتوس، که احداث آن را به آدریانوس نسبت می‌دهند، بنا شد.بعدها یوستی نیانوس از پادشاهان روم شرقی آنجا را تصرف کرد و پس از بنای دژ پترا در شمال آن، باتوس اهمیت خود را از دست داد و مدتی بعد، جزو متصرفات پادشاهان لز شد،در ۶۴۳ میلادی حبیب بن مسلمه، سردار مسلمان، گرجستان و از جمله باطوم را به صلح گشود و این شهر به دست مسلمانان افتاد.در اواخر سده ۱۰میلادی، باطوم جزو حکومت متحد گرجستان شمرده می‌شد و پس از تجزیه امپراتوری گرجستان، امیران متاوارهای گوری در آنجا مستقر شدند.در سده ۱۵م، شهر و ناحیه باطوم مدتی در دست سلاطین عثمانی بود و از ۱۶۲۷م جزو متصرفات عثمانی شد و ظاهراً از همین دوره، اسلام در آنجا رواج یافت.در اوایل سلطنت سلطان احمد سوم مردم گرجستان شورش کردند و از پرداخت مالیات سر باز زدند، ولی شورش سرکوب شد و عثمانی‌ها در باطوم و چند جای دیگر قلعه‌هایی بنا نهادند. در زمان سلطنت عبدالعزیز عثمانی مسجد جامعی به نام عزیزیه در باطوم ساخته شد.در ۱۸۷۸میلادی، قشون روسی بندر و شهر باتوم را تصرف کردند و در ۲۸ اوت همان سال، به موجب عهدنامه سان‌استفانو، باطوم به آنان واگذار گردید، امّا بعدها باز جزو گرجستان شد.در آوریل ۱۹۱۸میلادی، قشون عثمانی باطوم را اشغال کرد و سال بعد سپاهیان انگلیس وارد آنجا شدند.در ژوئن ۱۹۱۹میلادی، انگلیسی‌ها باطوم را تخلیه کردند.پس از آن جمهوری گرجستان تأسیس شد ولی بعد از مدت کوتاهی، سقوط کرد و حزب کمونیست قدرت را به دست گرفت و گرجستان جزواتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد.در مارس ۱۹۲۱میلادی، بر اثر معاهده‌ای بین دولت ترکیه و شوروی، قسمتی از گرجستان به نام قارص و اردهان به ترک‌ها واگذار شد و باطوم همچنان در گرجستان باقی‌ماند و در ۱۶ ژوئن همان سال، مرکز جمهوری سوسیالیستی آجارستان شد.

باتومی

باتومی

کوتائیسی

مرکز ایالت ایمرتی است و در قسمت شرقی جلگه ی کولخیس واقع شده است . این شهر به سبب اهمیت اقتصادی و جمعیت دومین شهر بزرگ گرجستان است . جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ به حدود ۲۱۵۷۰۰۰ نفر برآورد شده است .طی قرن های متمادی کوتائیسی یک مرکز پر رونق بازرگانی بود ، اهمیت آن به سبب وجود راه های کاروان رو و رود ریونی افزایش می یافت ، کالا های بازرگانی از این شهر ، سواحل دریای سیاه و شهر پوتی و از آنجا به نقاط دوردستی چون سواحل یونان فرستاده می شد.از اواسط قرن هشتم تا نوزدهم ، کوتائیسی ابتدا پایتخت گرجستان غربی و سپس پادشاهی ایمرتی بود . هر چند استحکامات و تدابیر سیاستمداران ایمرتی نتوانست شهر را از تجاوز دشمن و انهدام نجات دهد . در پایان قرن یازدهم ، سلجوقیان آن را به آتش کشیدند و در قرن ۱۳ و ۱۴ ، سپاهیان چنگیز خان و تیمور لنگ شهر را ویران کردند . در دوره ی حکومت شوروی ، کوتائیسی در زمینه های اقتصادی و فرهنگی توسعه ی فراوان یافت ، کارخانه ی اتومبیل سازی ، کارخانه ی تولید محصولات الکترونیکی و پمپ های برقی گریز از مرکز و لوکوموتیو ها ی برقی ، محصولات خود را به خارج از کشور نیز صادر می کردند.کاوش های باستان شناسی در قلمرو کوتائیسی نشان می دهد که سکونت انسان ها در این منطقه به دوره ی پارینه سنگی و عصر مفرغ می رسد . تاریخ مستند شهر «کوتاتیسیوم» از قرن سوم پیش از میلاد حضرت عیسی (ع) آغاز می شود . نویسندگان کلاسیک آن را پایتخت پادشاهی کولخیس می نامند .

درباره گرجستان

گرجستان (گرجی: საქართველო، تلفظ: ساکارتْوِلو) کشوری در قفقاز است که پایتخت آن شهر تفلیس است. گرجستانکشوری است که در منطقه اوراسیا قرار دارد که مرز میان اروپا و آسیا است. گرجستان در میانه و غرب قفقاز جنوبی (ماورای قفقاز) واقع شده است و از شمال با فدراسیون روسیه، از شرق با جمهوری آذربایجان، از جنوب با ارمنستان، و از جنوب غربی با ترکیه هم مرز است و در غرب هم با دریای سیاه همسایه است.

گرجستان کشوری کوهستانی و پرباران می‌باشد که پهناوری آن ۶۹٬۷۰۰ کیلومتر مربع (۱۲۱ام) است و جمعیت آن ۶/۴ میلیون تن (آمار ۱۳۸۷) می‌باشد. بیشتر مردم گرجستان مسیحی هستند و ۸۴ درصد آنان از نژاد گرجی هستند که به زبان گرجی سخن می‌گویند، این زبان خط ویژه خود را دارد.

گرجستان تاریخ و فرهنگ پربار و کهنی دارد و از نخستین کشورهایی است که مسیحیت را به عنوان دین رسمی کشور برگزید (در سده‌های چهارم و پنجم میلادی). تاریخ و فرهنگ گرجستان با ایران مشترکات بسیاری دارد چراکه این کشور مدتها جزئی از ایران بوده است. در دوره صفویه، مادر بیشتر شاهان، گرجی بودند و گرجی‌ها در بسیاری از مناصب کشوری و لشکری حضور داشتند. در سال ۱۱۹۲ هجری خورشیدی (۱۸۱۲ میلادی/۱۲۲۸ قمری) طبق پیمان‌نامه گلستان، گرجستان رسماً از ایران جدا شد و به خاک روسیه تزاری پیوست. گرجستان در دی ۱۳۷۰ (دسامبر ۱۹۹۱) از شوروی اسقلال یافت.

نام بین‌المللی گرجستان، جرجیا (Georgia) می‌باشد که در بیشتر جهان به این نام خوانده می‌شود. این کشور دارای دو جمهوری خودمختار آبخازیا و اوستیای جنوبی (به گرجی: منطقهٔ تسخینوالی) است که در شمال کشور و در همسایگی روسیه هستند و اکنون این دو منطقه با پشتیبانی روسیه اعلام استقلال کرده‌اند.

حکومت گرجستان، جمهوری دموکراتیک و سکولار است. رئیس جمهور کنونی کشور میخائیل ساکاشویلی است که رابطه نزدیکی با غرب دارد و خواهان عضویت گرجستان در ناتو و اتحادیه اروپا می‌باشد. و با روسیه برسر دو جمهوری خودمختار آبخازیا و اوستیای جنوبی - به ویژه پس از جنگ سال ۱۳۸۷ - اختلافات فراوانی دارد.